Artykuły

Ochrona białek przed proteolizą

Podczas lizy komórek następuje aktywacja proteaz, które degradują białka co znacznie utrudnia lub uniemożliwia analizę wyników. Podczas lizy komórek należy zawsze hamować ich aktywność. Jeśli to możliwe, należy prowadzić lizę w obecności inhibitorów proteaz oraz niskich temperaturach (proteazy są mniej aktywne w niższych temperaturach). Indywidualne inhibitory proteaz działają wyłącznie wybiórczo tylko na jedną konkretną klasę proteaz, więc zwykle zaleca się stosowanie kombinacji inhibitorów. Wiele firm oferuje gotowe do użycia mieszanki inhibitorów proteaz tzw "koktajle".

Poniżej przedstawiam najczęściej stosowane inhibitory i ich zastosowanie.

  1. PMSF
    1. PMSF jest nieodwracalnym inhibitorem. Szybko staje się nieaktywny w roztworach wodnych. (należy go przygotowywać bezpośrednio przed użyciem). Zalecane stężenie - 1 mM. PMSF jest inhibitorem proteaz serynowych. Jest to związek bardzo toksyczny.
  2. EDTA lub EGTA
    1. Związki te hamują metaloproteazy poprzez odcinanie wolnych jonów metali niezbędnych do ich działania. Zalecane stężenie - 1 mM.
  3. Peptydowe inhibitory proteaz (leupeptyna, pepstatyna, aprotynina, bestatina)
    1. Są to odwracalne inhibitory. Zalecane stężenie 2-20 ug/ml. Leupeptyna hamuje serynowe i cysteinowe proteazy. Pepstatina hamuje aspartyl. Aprotyniana hamuje proteazy serynowe. Bebstatina hamuje aminopeptydazy (jest aktywna w pH ok. 9).
  4. Benzamidyna.
    1. Benzamida jest inhibitorem proteazy serynowej. Zalecane stężenie: 1-3 mM.

Autor: dr Joanna Skubis-Zegadło

Na podstawie: Dostępnych w internecie artykułów.

Zapraszamy do dyskusji na ten temat na naszym forum http://metlab.pl/forum/topic107-ochrona-bialek-przed-proteoliza.html