Artykuły

Kategoria: Artykuły

Tagi: białka przeciwciała wirusy

Data: 2009-07-03

Pandemia grypy H1N1 z roku 1918: wgląd w XXI wiek

Według naukowców z Narodowego Instytutu Alergików i Chorób Zakaźnych (NIAID) - wirus grypy A H1N1, siejący spustoszenie na świecie w latach 1918-1919 dał początek wielkiej rodzinie wirusów. Jego potomkowie nadal krążą po świecie i wywołują pandemie (miedzy innymi w latach: 1928-1928-H1N1, 1957-1958-H2N2, 1997-1999-H3N2). W artykule opublikowanym w internecie dnia 29 czerwca 2009 przez New England Journal of Medicine, autorzy twierdzą, że żyjemy w epoce grypy roku 1918 a krążący obecnie po świecie wirus H1N1 jest w jednej czwartej potomkiem wirusa z roku 1918. Wirus ten ma również cechy genetycznego mieszańca zarówno wewnątrz ludzkich, jak i między gatunkowych wirusów ptasiej i świńskiej grypy.

Wirusy grypy A posiądą osiem genów, z których dwa kodują białka powierzchniowe wirusa: hemaglutyninę (H) oraz neuraminidaze(N). Oba białka są odpowiedzialne za zakażenie podatnych komórek gospodarza oraz uwolnienie wirionów potomnych. Istnieje 16 podtypów H i 9 podtypów N, a zatem, możliwych kombinacji HN jest 144. Spośród nich tylko 3 typy H i 2 N, tylko w 3 kombinacjach (H1N1, H2N2 i H3N2) były w pełni zdolne do zarażenia człowieka- co sugeruje wysokie ograniczenia związane z dostosowaniem się wirusa do nowego gospodarza.

Podczas pandemii grypy A w 1918 prawdopodobnie powstał nowy wirus, zawierający zestaw nowych ośmiu genów i prawdopodobnie pochodził on od niezidentyfikowanego ptasiego prekursora, który został dostosowany do ssaków. Molekularne mechanizmy odpowiedzialne za to, że wirus ptasiej grypy pokonał bariery gatunkowe i był zdolny zarażać ludzi pozostaje nadal nieznany. Prawdopodobnie również wirus z 1918 roku został jednocześnie przekazany do świń, w których rozwija się do dziś.

Począwszy od 1918 r. wirus grypy H1N1 próbuje wszystkich ewolucyjnych sztuczek by przetrwać w takiej czy innej formie, zarówno u ludzi, jak i trzody chlewnej. Układ odpornościowy człowieka broni się przez atakiem wirusów grypy głównie za pomocą przeciwciał wytwarzanym przeciwko białkom H i N wirusa. Jednak, wirusy charakteryzuje duża zmienność co utrudnia przeciwciałom rozpoznaje ich i jest przyczyną corocznych epidemii a rzadziej ogólnoświatowych pandemii. Przez niemal sto lat układ odpornościowy człowieka był zaangażowany w skomplikowaną walkę z następcami wirusa grypy z roku 1918. Układ immunologiczny człowieka i kolejne pokolenia wirusów ewoluowały w niekończącym sie wyścigu o prowadzenie

Kolejne pandemie spowodowane przez następców wirusa z 1918 roku nie przyniosły już tak wiele ofiar, co wg autorów artykułu zawdzięczamy nie tylko postępowi medycyny ale również dostosowaniu się wirusów do bardziej optymalnego przenoszenia się miedzy gospodarzami przy minimalnej patogeniczności - wirus, który zabija swojego gospodarza lub wysyła go do łóżka nie jest w stanie optymalnie i szybko się przenosić.

Mimo tych optymistycznych akcentów autorzy przypominają o czujności i możliwości pojawienia się w przyszłości zupełnie nowego wirusa o klinicznie ciężkim przebiegu.

Autor: dr Joanna Skubis-Zegadło

Na podstawie: www.nejm.org June 29, 2009; The 1918 influenza pandemic: insights for the 21st century. J Infect Dis. 2007 Apr 1;195(7):1018-28.

Zapraszamy do dyskusji na ten temat na naszym forum http://metlab.pl/forum/topic142-pandemia-grypy-h1n1-z-roku-1918-wglad-w-xxi-wiek.html